اخبار

20اسفندکرونا ویروس و کودکان
  • 330
  • .
  • .

ترس از کرونا حتی زمانی که محدود به چین بود جهان گیر شده بود. ترس از کرونا دو رویه ی مختلف دارد در حالی که می تواند به عنوان یک عامل خطر در نظر گرفته شود تا ضریب ایمنی جامعه را افزایش دهد و به قطع زنجیره ی انتشار کمک کند، مطلوب و در صورتی که به افراط در مراقبت و افزایش شایعه و ایجاد نگرانی در خانواده و افراد منجر شود مذموم است. با این وجود کودکان و نوجوانان قشر آسیب پذیر در مقابل چنین ترس و اضطراب همه گیر جامعه می باشند که نیازمند توجه ویژه هستند تا از ابتلا به اختلالات در آنها جلوگیری به عمل آید. کرونا یروس یک اپیدمی اساسی است و خوشبختانه افراد جوان کمی دچار این بیماری می شوند. بسیاری از کودکانی که این ویروس را می گیرند، بیماری خفیفی را احساس می کنند ولی کودکان و افراد نوجوان و جوان بیشترین تاثیر را از فضای روانی حاکم بر خانواده و والدین و بزرگسالانشان می گیرند. بزرگسالان ممکن است تصور کنند که کودکان تحت تاثیر همه ی چالش های حاکم بر جامعه و خانواده نمی باشند، اما کودکان نسبت به هر آنچه در پیرامونشان اتفاق می افتد حساس اند. بر این اساس آموزه هایی وجود دارد که می توان از طریق آنها می توان به کاهش سطح استرس آنها کمک کرد.

کودکان چه راههایی برای غلبه بر تروما اتخاذ می کنند

گریه های مکرر، مشکلات خواب مانند نخوابیدن یا زیاد خوابیدن، مشکلات ماندن در جایی، کابوس های شبانه، چسبیدن به مراقبینشان، ترس از تنها بودن، انجام بازی های تکراری که ممکن است در جریان  آن چیزی را که شنیدن مکرر بیان کنند، ممکن است به مراقبت بیش از اندازه از عروسک ها و حیوانات خانگی شان. بعضی از کودکان ممکن است خیلی خشمگین و پرخاشگر شوند. بعضی دیگر ممکن است از ارتباط با دیگران دوری گزینند. بعضی ممکن است مانند کودکان کوچکتر از خود رفتار کنند، آموزش های رفتن به  توالت را از یاد ببرند، ممکن است به جای نوشیدن شیر از لیوان از درب بطری شیر بنوشند، ممکن است غذای نوزدان را بخورند یا از خوردن سر باز زنند و مانند کودکان کوچکتر از خود صحبت کنند.

کودکان جوانتر خیلی به استرسی که مراقبین آنها دارند حساس ستند و  بر توانایی عمل آنها از طریق راههای معمول و همچنین احساسات و عواطف آنها تاثیر می گذارد. در بسیاری از موارد آنها نمی توانند در مورد ترس ها و استرس ها و وضعیت های روانی رنج آورشان صحبت کنند. مراقبین می توانند آنها را از احساسات بزرگسالان و استرس های آنان تا جایی که ممکن است مراقبت کنند.

از راههای زیر می توان به کودکان کمک کرد:

  1. کارهای روزمره برای کودکان جوانتر خیلی مهم اند. فاجعه ها، قرنطینه های اجباری و سایر موقعیت های ترماتیک اغلب روتین زندگی آنها را از بین می برند. ایجاد کردن شیوه های جدید به عنوان روتین های جایگزین یا شبیه شیوه های قدیمی معمولا می تواند به کودکان احساس امنیت دهد. داشتن وعده های منظم غذایی و داشتن برنامه ی منظم بازی دسته جمعی یا کتاب خواندن با یکدیگر و آوازخواندن و اجرای سرودهای گروهی.
  2. دریافت حمایت از والدین یا مراقبین برای کودکان هم در طول فاجعه ی کرونا و هم بعد آن مهم است. والدین ممکن است به طور فیزیکی حضور داشته باشند اما به لحاظ عاطفی در دسترس نباشند چون خود والدین هم به شدت تحت تاثیر جو روانی حاکم بر جامعه می باشند. خیلی مهم است که برای کودکان وقت بگذارند
  3. توضیح دهند چرا اشیاء متفاوت اند. کودکان ممکن نیست که چرایی تغییرات را بفهمند مثلا چرا نمی توانند بیرون بروند و با سایر بچه ها بازی کنند. صحبت کردن با کودکان به آنها  کمک می کند تا احساس حمایت از سوی والدین داشته باشند. کمک به کودکان به این طریق برای سن آنها مناسب تر است. توضیحاتی که به کودکان ارائه می شود باید ساده باشد.
  4. مراقب خودتان باشید. این موضوع مساله ی خیلی مهم است. اگر چه کودکان مستقیما با ممکن است با تروما مواجه نشوند اما می توانند استرس و نگرانی را از والدین و بزرگسالان را ببینند.
  5. اگر کودکان قصد دارند با سایر اعضای خانواده که در شهرهای دیگر هستند به عنوان در شهرستان های مختلف اند در ارتباط باشند بهتر است از وسایل الکترونیکی برای ارتباط استفاده کنند.
  6. برای صحبت کردن با نوجوانان در مورد کرونا خبرگان توصیه هایی را مطرح کرده اند که در ادامه به آنها می پردازیم: الف) تمرکز روی سالم ماندن. روانشناس لیسا دامور که نویسنده کتابی با عنوان تحت فشار: برخورد با اپیدمی شدن استرس و اضطراب در دختران، می گوید والدین می توانند به کاهش اضطراب بچه هایشان کمک کنند به شرط انکه خودشان در مورد کرونا ویروس و نحوه ی محافظت در برابر آن مطلع باشند و بتوانند در گام اول از خودشان در مقابل کرونا ویروس محافظت کنند. محافظات پایه ای دربرابر ویروس شستن دستها، داشتن خواب خوب و تقویت سیستم ایمنی است. به بچه هایتان بگویدکه شما  از این که چگونه می توانشانس ابتلا به بیماری را کاهش داد، اطلاع دارید. ب) توصیه ی مهم دیگری که باید به بچه ها داشت این است که تا ممکن است از دست زدن و لمس چشمها، گوشها و دهان و بینی به عنوان مدخل های اصلی بیماری پرهیز کنند و فاصله ی خودشون رو از سایر افراد مخصوصا زمانی که عطسه یا سرفه می کنند رعایت نمایند. ج) باید به کودکان یادآور شد که ویروس نمی تواند کودکان را شکست دهد. د) کودکان نبایند از تکالیف درسی شان دور شوند و باید تکالیفشون رو انجام دهند و به کارهای روزانه در حوزه ی تحصیلشون بپردازند. ص) ویروس کرونا مانند یک فیلم وحشتناک است که خیلی از افراد بزرگتر جذب آن می شوند خ) از اخبار پرهیز کنید و فرزندانتان را دور نگه دارید و واقعا چیزی را که لازم است کودکان بدانند با آنها در میان بگذارید. غ) به سوالات آنها پاسخ دهید و اگر شما پاسخ سوالی را نمی دانید با آنها صادق باشید و برای دریافت پاسخ جستجو نمایید. ک) بچه ها با حجم وسیعی از اطلاعات هر روز مواجه اند که آنها را آسیب پذیر می سازد. آنچه کودکانتان می شنوند یا می بینند را مدیریت کنید  ولی به آنها اجازه دهید که با شما وارد بحث و گفتگو شوند. سعی کنید به روشی مساله و موضوع را ببینید که آنها می بینند. ج) والدین نباید با گفتن جملاتی مانند تو خوب می شوی یا همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت، سعی کنند که کودکان را آرام کنند. منطق کودکان متفاوت از منطق بزرگسالان است. بزرگسال تا جایی که ممکن است باید احساسات کودکان را بفهمد. والدین نباید یک پایشان در نگرانی و پای دیگر آنها در کمک های شناختی به کودکان باشد. این تناقض درونی را کودکان احساس می کنند. ی) برای والدین درک گریه ی کودکی سه یا چهار ساله زمانی که می بینند حیوانی در آتش می سوزد، آسان است اما نباید فراموش کنند که نوجوانان نیز اندکی شبیه کودکانند و در مقابل وادت و فجایع آسیب پذیرند و می ترسند. گ) برای نوجوانان قدرت انتشاربیماری کرونا را توضیح دهید و خاطرنشان کنید که چقدرسریع این ویروس منتشر می شود.
  7. برای کودکان و نوجوانان کارتون، بازی، سرگرمی و برنامه های کامپیوتری و موبایلی تهیه شود تا از زبان حیوانات یا از طریق بازی با روش های پیشگیری از ابتلا به کرونا ویروس آشنا شوند.
  8. برای حفظ سلامتی احساسی و عاطفه نوجوانان و کودکان محیط های ارتباط اجتماعی مجازی را تهیه کنیم تا در آن محیط ها با یکدیگر صحبت کنند و ارتباط بگیرند.
  9. اجازه دهیم کودکان و نوجوانان از طریق صحبت کردن احساسات و هیجانات منفی خود را بروز دهند، در مورد استرس هایشان صحبت کنند و زمینه برای این کار را فراهم کرده و انها را تحریک کنیم تا این کار را مرتب ادامه دهند.
  10. همیشه اطلاعات مربوط به بیماری کرونا را با سطح دانش و سن افراد تنظیم کنید. مشخصا بسیاری از کودکان درک درستی از عبارتها و کلماتی که شما بکار می برید ندارند، و تنها چیزی که به صورت ناخودآگاه دریافت می کنند، ترس و استرس و اضطرابی است که شما همراه دارید.
  11. کودکان خیلی بیشتر از سایر کودکان در تغییر رفتارشان تاثیر می پذیرند، به این منظور باید کودکان بزرگتر آموزش ببینندتا به کوچکترها در آموزش دادن کمک کنند. خیلی از این آموزش ها می تواند در قالب بازی و تحت یادگیری اجتماعی فرا گرفته شود.
  12. انجام نمایش های رفتاری: در این نمایش ها به کودکان آموزش داده می شود که چگونه با دیگران ارتباط بگیرند، سلام و احوالپرسی کنند، زمانی که عطسه می کنند چگونه جلو دهانشان را بگیرند و ... .
  13. کودکان آنچه را آموخته اند با عروسکهایشان بازی کنند و به آنها آموزش دهند. این کار سبب تثبیت یادگیری کودکان می شود.

کرونا ویروس و کودکان

گردآوری و ترجمه: محمد حسین ضرغامی (مرکز تحقیقات علوم رفتاری)

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر

تهران ، میدان ونک ، خیابان ملاصدرا

88040060

ساختار و مراکز

لینک های مرتبط

مجلات دانشگاه


.کلیه حقــوق این وبسایت بــرای دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله محفوظ می باشد